Nee. Als je jezelf herkent in AD(H)D en vastloopt, is dat genoeg om te starten.
Een officiële diagnose kan helpend zijn, maar is geen vereiste.

Voor volwassenen met AD(H)D
die zichzelf beter willen begrijpen
en hun leven werkbaarder willen maken — privé, professioneel of allebei.

Ondernemers en professionals voelen zich hier vaak snel thuis,
maar je hoeft geen “high performer” te zijn om welkom te zijn.

Een traject bestaat standaard uit 1 intakegesprek en 4 vervolgsessies, die we samen inplannen.

Elke sessie is opgebouwd rond een bepaald thema, zodat zoveel mogelijk aan bod kan komen.

Maar belangrijker: we kijken telkens naar wat jij nodig hebt op dat moment, want ADHD is voor iedereen anders.

Dat bepalen we samen. Wekelijks, tweewekelijks of wanneer het nodig is.
AD(H)D is niet lineair — dus coaching hoeft dat ook niet te zijn.

Dan stoppen we. Zonder gedoe. Coaching werkt alleen als je je veilig voelt en jezelf kan zijn. Is dat er niet, dan verwijs ik je met veel liefde verder.

Geen klassiek huiswerk. In elke sessie stel ik eventueel kleine experimenten voor. Dingen om uit te proberen in je echte leven. Altijd haalbaar. Altijd vrijblijvend. You do you.

Nee, maar ik kan wél mee nadenken over hoe medicatie (of net niet) voor jou werkt, en hoe je alles eromheen beter kan afstemmen.

Ja. Misschien zelfs net dan.

Veel mensen met AD(H)D functioneren prima, maar betalen daar intern een hoge prijs voor. Coaching kan helpen om het lichter, rustiger en eerlijker te maken.

Dan plannen we gewoon een eerste kennismaking in.

Geen verplichtingen. Geen verkooppraatje. Gewoon even voelen of dit klopt voor jou.

Een sessie is meer dan het gesprek alleen. Achter de schermen besteed ik veel tijd aan voorbereiding, intervisie, bijscholing en administratie.
Net die bijscholing is essentieel om je goed te kunnen begeleiden.

Je betaalt dus niet alleen voor 60 minuten, maar ook voor de kwaliteit ervan.

Dat lijkt soms zo, maar de cijfers vertellen iets anders.

AD(H)D is al decennia wetenschappelijk beschreven.
Wat wel nieuw is, is dat volwassenen vandaag eindelijk vaker gediagnosticeerd worden.

Veel mensen — zeker wie slim, creatief of “goed functionerend” was —
werden vroeger gewoon gemist.

Geen hype dus.
Wel een inhaalbeweging.

Nee. Maar we herkennen het vandaag wél beter.

Er is meer kennis, minder schaamte en meer openheid. Hierdoor krijgen mensen eindelijk woorden voor dingen waar ze vroeger gewoon “lui”, “chaotisch” of “te gevoelig” voor werden genoemd.

Dan is dat ook oké.

In coaching hoeven we geen label te forceren. We kijken samen naar waar jij vastloopt en wat jou kan helpen — met of zonder AD(H)D-stempel.

Niet per se. Soms helpt structuur. Soms helpt net loslaten.

Het doel is niet om te worden zoals ‘de rest’, maar om een manier te vinden die werkt voor jouw brein.

Die gedachte hoor ik vaak.

En bijna altijd is het antwoord: je doet al veel te veel je best — alleen op een manier die niet bij je brein past.

Nee. Maar het kan het wél een pak leefbaarder maken.

Meer begrip. Minder strijd. Betere keuzes. Dat maakt al een groot verschil.

Dan ben je niet de enige.

Coaching is niet “nog iets extra”. Vaak is het net het puzzelstuk dat helpt om alles wat je al weet eindelijk samen te brengen.